Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize sağlık gönlünüzden damla damla akan duygularınızı mısralara döküp okuyanlara duyguları sel misali aktarmışsınız bu güzel duygu yüklü şiirinizi beğeniyle okudum canı gönülden kutlarım sizi Saygı ve Sevgilerimle. Ant+10
Ah! Kalbim...Kalbim
Nedir bu vefasızlardan çektiğin
Çok doldun...biliyorum
Yetmezmi bu kadar adrenalin
Ya birgün,bir yerde infilak edeceksin
Yada enkaz olup, birilerinin üstüne çökeceksin
Of! Kalbim...kalbim...kalbim
Boşver! İnsanlar hep aynı üzülme
Senaryo hep aynı,sadece oyuncular değişir bu alemde
Sen suskun damarlarımda ki deli kanı pompalamaya devam et
Ölümüne...
Şuraya yazıyorum işte
Ya bir gözyaşı selinin içinde boğulacaksın
Yada bir hasret nöbetinde
Kendini imha edip yok olacaksın
çok beğendim çok,kaleminize yüreğinize sağlık.
kutlarım...
sevgiler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta