Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Ne semtini bilirim ne insanını
Ne de sesleri sonsuzluğuna kaydedilmiş bozacılarını
Dalmaktan korktuğum
içine ancak hayatım pahasına girebileceğim bir denizsin
Ben sana sadece intihar edebilirim
............
bilmediği bir şehri şairlere özgü bir güçle hayalinde canlandırarak kendi ürkekliğine kalkan edebilme cesaretiydi dizeler...
bir şehrin büyü(k)leyici görgemine karşı ancak intiharn edebilirim, ancak boyun eğebilirim yengisi içinde sürüklenirken dizeler son ketrede bir yangına atılacak yakılacak bir gönüllülüğe dönüşüyor.. bu öyle güzlü bir ironi ki, aslında aydınlanmak, kendi aydınlığı ya ada insanlığın aydınlığı için şairin kendini feda edebilmesi imgesini çağrıştırıyor..
son dize de, şiirin genel akışının içine bir mizah gibi düşen 'Aydınlık olsun deyüüüüüü... 'dizesinin eski istanbul diline yönelik özel bir anlamda bilinçli olarak kullanılmadıysa, bana şiirin güzelliğinde bir gölge gibi geldiğini bildirmek isterim...
artık burada ki tercih yine de şaire aittir.. ya bu dizenin gölgesinde serinlemeyi ya da bu dizeye g'ölge etme başka ihsan istemem' demeyi seçmek şairin hakkıdır.
tebriklerimle şair
:):):):)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta