Âşıkların ah çektiği İstanbul…
Dünyada son nefesini vereceğin şehir neresi deseler
Hayranlık duygusuyla İstanbul derdim.
Onun şehri…
Ama onun şehri…
“Kayık sefası yapalım,” diye teklif edince,
Zevk eylemsiz, lezzet kedersiz olmaz deyip
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta