Vardım Sultan Ahmed’e, göğsüm şöyle kabardı
Lâkin Ayasofya’da birden içim karardı
Ateş düştü gönlüme rengim soldu sarardı
Ruhunu almak için hain pusu kurulmuş
Fütursuzca kalbine paslı neşter vurulmuş
Haç saplanmış sinene nedir bu kara yazgın
Ah İstanbul seninle kâh mutluyum kâh üzgün
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta