Âh-ı Müebbet Şiiri - Fazıl Acar

Baharı gözlerken yaşattın hazan,
‎Senin de mevsimin uzun sürmesin.
‎Duam odur; yazsın kaderi yazan,
‎Arasan da derdin çözüm görmesin.
‎
‎​Kara olan kaşın değil, yüzünmüş;
‎Sevenin payına düşen hüzünmüş.
‎Serapmış da bana gerçek görünmüş,
‎Perişan bağların üzüm görmesin.
‎
‎​Güvendiğin dağlardan kar gitmesin,
‎Nevheves kalbinde efkar bitmesin.
‎Sana hilesin aşikar etmesin;
‎Can düşmanın bile ölüm görmesin!
‎
‎​Baden dert, kadehin kaçıncı elde?
‎Kaçıncı mızrap sinendeki telde?
‎Sanmış olsam da benimdin ezelde,
‎İstemem gelmeni; gözüm görmesin.
‎
‎​Payıma, halime vah etmek düştü,
‎Geçen zamana eyvah etmek düştü.
‎Mademki dilime âh etmek düştü,
‎Efsunlu gözlerin yüzüm görmesin...
‎