Aç, gülüm; ye, gülüm
Kaç, gülüm; der, gülüm
Taç, gülüm; giy, gülüm
Ah, gülüm; vah, gülüm!
Ak, gülüm; geç, gülüm
Bak, gülüm; seç, gülüm
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Kutlarım Hoş bir çalışma saygılarımla
buda acizane bizimki
Gül Gülünce Güller Açar,
Göz üstünde karakaşı,
Kaş altında zümrüt taşı,
Kadir Mevla’m halk eylemiş
Görmeyen kör, gören şaşı.
İrem’inden, güller dermiş,
Sürmesinden, sürme sürmüş,
Kadir Mevla’m halk eylemiş
Bir eylemiş, bire vermiş.
Gül, gülünce güller açar,
Salındıkça amber saçar,
Kadir Mevla’m halk eylemiş
Andalipler derde duçar.
Mah cemalde al örtüsü.
İpek, atlas, şal örtüsü.
Kadir Mevla’m halk eylemiş
Ar ı hayâ hal örtüsü.
Hak incisi beyaz dişler,
Siyah benler teni süsler,
Kadir Mevla’m halk eylemiş,
Özesinde Elif sesler.
Siyah sırma değer yere,
Can öz canda Yar bi-çare,
Kadir Mevla’m halk eylemiş,
Ölüm mutlak derde çare.
Ölüm gerçek derde çare.
Bilal ÖZCAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta