Ben öğrenciyken;
Cebimde harçlık olmazdı,
Ne dergi ücreti,
Ne bir simit parası.
Herkes kantine koşarken,
Ben ders çalışırdım,
Teneffüs arası.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sen öğrenciyken güzel şeyler yaşamışsın.. çok güzel.. çok güzel.. açılar insanı bıçak gibi bileğler.. işte.. teşekkür et.. yaşayamadıklarına, sahip olamadıklarına..yoksa bu güzel eser nasıl ortaya çıkardı. kaya çağlamaz ama su çağlar... su gibi çağlamışsınız..
Bizim yıllarımız öyleydi,,Tost parası yoktu ki tenefüse çıkalım..Yıllar öncesine gittim..Kutlarım Güçlü kalemi..Sevgi ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta