Ah evladını telofonla arayan analar,
Ah boşa çalan teleofonlar.
Ah akan göz yaşları, yanan yürekler,
Ateş düşen ocaklar.
Sakın öldü demeyin , şehitler ölmez,
Sakın Sarmayın yaraların acısı dinmez,
Kimi ömrünü verir , canını verir
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta