Kızgın çöllerin üzerinde yol alan Arap atlarının hayallerindeki serap gibiydi, umudun bekleyişi.
Bir beyitin içindeki gizemi keşfetmenin mutluluğuydu yaşamak.
Su dolu bir testiden sızan su gibiydi hasret.
Sonsuzluğa uğurlananın ardından seldi gözyaşlarıyla taşmak.
Acıların kilidini açmanın ürkekliğindeydi yaşamak.
Acılara adım attığın an, bir anlıktı kül olup yanmak.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta