Bir gün batımıydı seni son gördüğümde,
Leylaklar susmuştu,
Sular gibi durgundu gözlerin.
Ortalık sükuttu, gün dönmüyordu sanki.
Oysa bir rüya gibi geçmişti herşey,
Ama o an için zaman durmuştu,
Bahar çiçekleri birden soldu benim gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta