Sen gitme!
Yüzümü saran üç parmak boyu hüzünlerle
Saçlarımı öğütür hayat değirmeni
Galaksiye tutunamayan binbir sitare derin derin nefes alır
yüreğimle
Gitme sen!
Dudaklarım bozkır yüzlü çocukların çığlıklarına makas darbeleri sallar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
