Âh Bir Çocuk Olsaydım!
Çocuk olsaydım
Bâzen düşerdim dizlerim kanardı
Anneme koşardım nazlanarak
Öperdi şifâlı dudaklarıyla geçerdi...
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
keşke cocuklugumuz geri gelse keşke....kutlarım şiirinizi ve sizi....
Çocuk; masumiyetin simgesi, Bozulmamışlığın temsilcisi, Kirlenmemişliğin beyaz sayfası, Saflığın arı-duru isminin ismi.
Çocuk olmak veya çocuk kalabilmek, dışarıdan gelen her türlü kirden ve bulanıklılığın bulaşmaması demektir.
Şairimizi bu duygu ve düşünceleri bizlere hatırlattığı için tebrik ediyor
Paylaşım için teşekkür ediyorum.
Çocukken de hissedilmezdi ki çocukluğun güzelliği...
Galiba en doğrusu, bulunduğunuz yaşın güzelliğinin içine çocuksu duyguları katabilmek...
Kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Fatma Kalkan...
en temiz saf güzelliklerin yaşandığı ah o çocukluk yılları nede çabuk geçiverdi,anlamlı ve beğeniyle okuduğum bir şiirdi tebrikler fatma hanım saygımla...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta