Ben kainat üstünde dünyayım,
Akan nehirler içinde deryayım,
Aşk için doğmuşum kara sevdayım,
İki kapılı han, dar gelir bana,
Sığmaz benliğim hiçbir yana,
Şu kapıdan çıkıp gitsem,
Arş-ı alemde rabbimle meşk etsem,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Maddeden manaya yönelen bir ruh. Bunu farketmye başlamış bir yürek sesi. Ve yüreğiyle barışık, uyumlu bir kalem. Eminim ileride kendinden bahsettirecek...
Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta