Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tozlanmışım, yellerimi tutuyor el’ler.
Talazlanmışım, bendini kurmuş periler.
Kirlenmiş bir Mecnun’um leğeninde yıkıyor Leyla’lar
kızartılmışım ç’alıntı gönüllerin közünde Şirinlerce
Ağlatılmışım ay şemi eritirken her gün yapayalnızlıklarda.
Kutlarım...Çok güzel ve duyguyüklü bir yazı...
10+ant
Bitimsiz Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta