Ah ben...
Şu rüzgarlara kaptıran kendini,
Bİnlerce gül fidanı içinde...
Ne olur kalbim!
Yapma dedikçe atma kulacını,
Yalanlara kanma.
Biliyorum kar gören ağacın yükünü...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta