Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hani şair demiş ya
' İzmirin denizi kız,
kızı deniz kokar ' diye
Çok doğru söylemiş. Çok harika bir şehir İzmir.
Şiirinizi zevkle okudum Üstat. Kaleminiz daim olsun. Selam ve saygılar
geçen hafta izmirdeydim..
güzel şehre güzel şiir...
tebrikler can...
İzmir'e yıllardır gidemediğime yanarken sizin şiirinizi okudum...varın düşünün ne haldeyim şimdi ben, ne haldeyim...İzmir Karşıyaka, İzmir'de bir zamanlar Sümerbank Fabrikası vardı... İzmir'de bir zamanlar fuarda sahnelenen 'Hisseli Harikalar Kumpanyası' müzikal oyununu seyretmiştik - Mehmet Ali Erbil gencecikti, Erol Evgin vsr ...İzmir Saat Kulesi, kordon boyunu turlamıştık...Bergama...Kuşadası ...Aah, nereden geldim sayfanıza, ah!..
Saygılarımla..
Ey! Güneşin Oğlu, ayın torunu
Zamana ok atan bayın torunu
Şu uykucu asrın sayın torunu
Memleket tutkusu 'dolu' sayılır.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta