Siz hiç;
kendi çocukluğunuzla yıllar sonra karşılaştınız mı ?
Onun; o buruk çıkmayan sesinde..
kendi haykırışlarınızı, duydunuz mu ?
Kendinizi, teselli eder gibi; sırtını sıvazladınız mı ?
Ah be çocuk ;
Hani;
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok kötü oldum okurken bir daha okuyamam çıkmaz aklimdan unutana kadar Allah'ım sabır versin bütün yetimlere geri kalanlara çok ağır geldi bana
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta