Ah baba…
İnsan gençken anlamıyor…
Bir gölge sanıyor yanında duran dağı…
Meğer sırtımızı yasladığımız senmişsin baba…
Sabah ezanıyla kalkıp
Düştün gurbet yollarına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta