Dibi tutmuştu sevdamızın biz de çöpe döktük
Yanmıştı, kararmıştı sevdiğimiz kısımlar
Diğer kısımları da at gitsindi zaten
Uçsuz bucaksız çöp yığınında
Bizim sevdamız yalnız kalmadı
Yozdu, sertti, kırıcıydı hatta
Gidişine üzülen olmadı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Sevgiden ve güzel duygulardan yana
kaleminiz ve o güzel duyarlı yüreğiniz
hiç incinmesin böyle güzel eserleri
bizlere sunduğun için doyulmaz bir paylaşım
yürekten alkışlıyorum sen sevgili kardeşimi
kutlarım başarılarınızın devamını dilerim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta