Beni ben eden bu yaşa getiren
Hüznü kendi yaşayıp, neşesini paylaşan
Kendini yalnız hissettiğinde gizli ağlayan
Benim dert yüklü güzel annem
Zamanı gelmiş kuşlar gibi nereye böyle
Birşeyler var sende
Sanki gitmek istiyorsun buralardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta