Şafak güneşi ziyanmış mevsime, birinci kanun, bir tohumu çiçeğe erdiren susamakmış, susmaktan anlamayan bu zihin gürültüsüne yoldaş kalmalıydın, iki alem arasında feza, al aya tuttunurken kırılmış dal, belkide ondandır bu kaba lütuf.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta