Seni düşlüyorum bir gece vakti
Gözlerin kadar ıssız diyarbakır sokaklarında
Hasan paşa hanı içinde çifte kavrulmuş kahve kokusu
Ve kaçak tütün dumanı sarıyor bütün dokusunu binanın.
Çimen yeşili boyalı duvarlarda
Renga reng açan kulilglere benzeyen gülüşlerinin özlemi,
Ağustos sıcağı gibi yakıyor...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta