beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
beni koyup koyup gitme
ne olursun
bir deniz kıyısında otur
gemiler sensiz gitsin bırak
herkes gibi yaşasana sen
işine gücüne baksana
evlenirsin çocuğun olur
sonun kötüye varacak
beni koyup koyup gitme
ne olursun
elimi tutuyorlar ayağımı
yetişemiyorum ardından
hevesim olsa param olmuyor
param olsa hevesim
yaptıklarını affettim
seninle gelemeyeceğim attilâ ilhan
beni koyup koyup gitme
ne olursun
Kayıt Tarihi : 3.7.2000 04:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Aldım adımı komşu ilin bir ilçesine
Bisikletle gittim
Ve adımı da bir ben biliyorum
Adımı alıp ne hayaller kurmadım ki
Adım çok mu önemli!
Bilemiyorum.
Şiir okudum,
Çayla....
"Kendini bırakıp gidene" derler,
Zaten şair...
O yüzden, Attila İlhan, galiba biz de peşinden...
Rahmetle, saygıyla...
yetişemiyorum ardından" bu nasıl anlatım?
"...ayağıma yetişemiyorum" de hiç olmazsa...
TÜM YORUMLAR (29)