beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
beni koyup koyup gitme
ne olursun
bir deniz kıyısında otur
gemiler sensiz gitsin bırak
herkes gibi yaşasana sen
işine gücüne baksana
evlenirsin çocuğun olur
sonun kötüye varacak
beni koyup koyup gitme
ne olursun
elimi tutuyorlar ayağımı
yetişemiyorum ardından
hevesim olsa param olmuyor
param olsa hevesim
yaptıklarını affettim
seninle gelemeyeceğim attilâ ilhan
beni koyup koyup gitme
ne olursun
Kayıt Tarihi : 3.07.2000 04:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
yorulursun
Beni koyup gitme
ne olursun
Şair kimdir diye sorsalar; Atilla İlhan gibi evrensel insan ruhunu yakalamış olan, güzel kalplilerdir, derim. Müthiş!
Şöyle sırt üstü
Yatsam diyorum
Gözlerim arşta,
Ruhum bambaşka bir diyarda.
Dalsam hayallere
Akıp gidecek kederim
Biliyorum...
Şimdi sen de
Hadi oradan be diyeceksin
Kulağımın dibinde...
Ben de
Kozasında sevdasını bulmuş
Bir kelebek gibi
Tüm ömrümü
Birazcık uçmak için
Versem diyorum...
param olsa hevesim
senin kanatların yok
Her şair biraz zırvalar...
TÜM YORUMLAR (39)