Anılarım çöplere karışmış,
Sahile vurmuş İstanbul.
Boğazında düğümlenmişim,
Sokaklarında kaybolmuş,
Gürültünde boğulmuşum.
Ben mi büyüğüm(!)
Sen büyüksün İstanbul...
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta