Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Tebrikler ilhamınız mebzul olsun esen kalın
Tebrikler...
ne kadar bıksa da tuttuğu boşluğu zorlamaktan
gözleri yalnızlığın rengiydi
kahveydi
inadına s/onsuzdu
ve gidişine öyle öfkeliydi ki ağustos...
duraksiz-ani-berrak
tebrikler, yenilerini okumak dilegimle
kalin saglicakla.
ali can güzel
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta