Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler ilhamınız mebzul olsun esen kalın
Tebrikler...
ne kadar bıksa da tuttuğu boşluğu zorlamaktan
gözleri yalnızlığın rengiydi
kahveydi
inadına s/onsuzdu
ve gidişine öyle öfkeliydi ki ağustos...
duraksiz-ani-berrak
tebrikler, yenilerini okumak dilegimle
kalin saglicakla.
ali can güzel
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta