Annem
Ellerini bağrımda gezdir
Karnım değil
Kalbim ağrıyor
Toprak annem
Üstünden geçen rüzgar
Sancıma, okuyup üfleyen dualı nefesin
Çok acıyor, üfle de geçsin
Hayır anne
Yemek acı değildi, hayat çok acı geldi
Kıvrandırıp durduran
Karın ağrısı değil
Kalp ağrısı
Evet çok koştum anne
Oyun oynamak için değil
Ki büyüdüm
Yaşımdan bilmem kaç kat büyütüldüm
Duygularımda koştum anne
Dünyanın dışına çıkacak kadar
Tek nefes, sonsuzluğa koştum
Dizelerim kırıldı
Kurşun niyetine
Tek şiirle vurmalıydım kendimi
Yaralayan şiirler dizdim kirpiklerime
Ellerim elimden alınmış gibiyim
Yetkisizim, ben hiç benim değilim
Bu ardı arkası kesilmeyen söz suyu
En Sevgili'ye ait gönül dağından geliyor
Coşkun bir şelale olmuş çağlıyor
Sırtım değil, yüreğim terledi anne
Karnım ağrıdığı için ağladığımda
Ellerini gözlerime mendil ederdin
Mentol kokulu toprak ellerini
Kalbime mendil et
Ağrı kesici annem...
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 23:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!