Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BİLİRİM... ÇOK DERİN VE OLDUKLCA UZUN...H.CİHAN
ağrı vericimiz mevcuttur
Ağrı kesici bulunmaz
Faili meçhul acılara
kaleminiz daim olsun.....güzel di.
sorumluluk misafir gitti kimvurduya ...tebrikler saygılar
Düşmek değil dizlerimi kanatan
Bana çelme takan ayak sahipsiz
Tokat değil yüzümü dağıtan
Yanağıma inen el sahipsiz
Utanç değil başımı öne eğen
Kem söz eden ses sahipsiz
Ağrı kesici bulunmaz
Faili meçhul acılara
mükemmel anlatım tebrikler acılarımız zaten failli meçhular değilmidir
buz torbası koyalım zamanın başına...!
sanırım bütün şiirlerinizi ara vermeden okuyacağım
şiirsüüper yüreğine sağlık
kadere inanmak aynı zamanda isyana teşvik galiba tebrikler saygılarımla baki selamlar
gerçektende güzel anlatılar kafiyeler akışı uyumlu kutlarım şair:)
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta