Bir gönlün kıyısında akşam
Son kuşlar da gitti
Şimdi kim tarar saçlarımızı anne yerine
Kini tutar içimizde sevinci
Güneş ağrılar bırakarak geçiyor bahçelerden
Göğsümüze çarparken sert duvarlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




emeğine yüreğine sağlık değerli dost kalem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta