Güneş batarken
İpliği tüylenen
Naylonumsu bir hüzün,
Avuçlarımdan giden bir gün daha,
Sensiz akşamları
İliklerim,ceketimin kopuşan düğmelerinden,
Unutulmak gibi bir ağırlık başımda,
Şimdi gidiyorsun, git
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin
Devamını Oku
Bütün sabahları üşüdüğüm
Bütün gördüğüm senli günlerim, onlar da gitsin
İçimde bir şarkı
Gözümde bir ışık kalmıştı herşeye inat
Kapat gözlerimi, sevdiğim anlar da gitsin




Öyledir zaten...
"Unutunca unutulur" insan...
Unutamadığında da hep "o ağırlığı" taşır...
Kalın, eskidikçe düğmeleri düşen bir ceket gibi....
...
Etkili, tarzına has bir şiir..
Tebrikler Zerrin Hanım..
Çok teşekkür ediyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta