Bir kaya parçasını taşısında
insan, yüreğinde,
bir sevda acısını
taşımasın...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yürek, kimi zaman ürkek ve suskun; kimi zaman sa taşkın ve pervasız... kimi zaman en ağır yazgıya tevekküllü; kimi zamansa bir kalp ağrısına yenik... insanoğlu budur işte.. karmaşık ve anlaşılması güç... güzel ifade etmişsiniz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta