13 Ocak 1972 , Adapazarı
Ağlıyorum! Hem de nasıl ağlıyorum bilemezsin!
Yağmurlar, karlar, fırtınalar kesemiyor ağlayışlarımı.
Kanımın her zerresi donmuş hareket etmiyor.
Alyuvarlarım karaya çaldı kahrından.
Senin apak teslimiyetin karşısında,
Akyuvarlarım utanıyor kendi adından.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta