ben hep ağlıyorum sevdiğimin cilvesine,
bir feyz-i meftun lâl oldu dilim şivesine.
bu göz yaşı sanmayın bir acı ıdırap,
yanmışım bir ar-ı visâl,işve-i şulesine.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




İnsanın Rab'bı icin gözyaşı dökmesi kadar güzel ve zevkli bir şey var mı? İnsan yeterki Rab'bı için ağlasın...ki o gözyaşı tuzlu degil, tatlı akar insanın gözlerinden....
Cilve-i naz,
işvedendir,
SAYGILAR...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta