Ortak duygulardaydım çoğu şiirlerle, şairlerle. Onların duyguları anlaşılmamıştı çoğu an yazılan
kişilerce.
Dinlerken ağlıyorum gidenlere; onlar yok artık, çünkü öyle derin sevenlerde.
Yalnızlığım durgun, sessiz, zararsız; zira onlar da öyleydi. Zaman mı acımasız,
yoksa koca bir sonsuzlukta sadece bir durak mıydı iyilerin sevgisi bu yalan, riya dünyada.
İyiler değişmedi bu yolculukta...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta