Eskiden hep sen üzünce ağlardım
Yada beni çok mutlu ettiğinde
Sonra sensizliğe ağlar oldum, birde zamansız gidişine.
En çok neyi özlüyoum biliyormusun?
Ellerimi tutup gözlerimin taa içine bakıp seni seviyorum diye haykırışını.
Şimdi kimler aldı yerini biliyormusun
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta