Ağlıyormuşsun bazen, kimseye duyurmadan,
Gün olur işte böyle, döner tersine devran.
Nasılmış ey sevgili, kasılıp kibirlenmek,
Hani sen ağlamazdın, ağlatırdın her zaman;
9 Mart 1988-Çarşamba/ Ankara
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Benim hasretimle yaşıyormuşsun
Maziyle avunmak yetmez insana
Nasıl duydum dye şaşıyormuşsun
Yerin kulağı var demiştim sana...
Bir dörtlükle seslenmek istedim bu güzel şiirinize..Şiirlerinizi takip ediyor ve beğeniyorum .Yüreğiniz ve kaleminiz tükenmesin ...
Yaaa! İşte bazen çark dönüverir tersine,üstadım yüreğinize sağlık çok güzel bir şiir olmuş..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta