Ağlıyormuşsun bazen, kimseye duyurmadan,
Gün olur işte böyle, döner tersine devran.
Nasılmış ey sevgili, kasılıp kibirlenmek,
Hani sen ağlamazdın, ağlatırdın her zaman;
9 Mart 1988-Çarşamba/ Ankara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Benim hasretimle yaşıyormuşsun
Maziyle avunmak yetmez insana
Nasıl duydum dye şaşıyormuşsun
Yerin kulağı var demiştim sana...
Bir dörtlükle seslenmek istedim bu güzel şiirinize..Şiirlerinizi takip ediyor ve beğeniyorum .Yüreğiniz ve kaleminiz tükenmesin ...
Yaaa! İşte bazen çark dönüverir tersine,üstadım yüreğinize sağlık çok güzel bir şiir olmuş..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta