Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet... 'Ağlıyor işte!'
Çok güzel... Tebrikler...
Sadık Softa
bazen ağlamak iyidir..rahatlatır insanı...ama sen gülmelisin dost..kutlarım....Hicabi Ceylan
dinmesi dileğimle...
saygılar...
Aglayan gözler... Damlalar gözpinarlarina gelmeye dursun, yüregi aci sarmaya dursun... Dinlemez ki, akar sel gibi.. Cok güzel, sevgilerimle: Samanyolu
evet maalesef nazife hanım dinlemiyor.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta