20-12-1962 - Hala Yaşamaya Çalışıyor
Ağlıyor
Kudurmuş itler gibi,saldırılırken mazluma,
Sahip çıkan kalmamış,biçareler ağlıyor.
Çalıyorlar birer birer,sebepler kapısını,
Kapılardan kovulan,naçar mazlum ağlıyor.
Bütün pınarlar kurumuş,kalmamış gözlerde yaş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harikasınız üstad saqygılar kaleminize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta