Oturmuş tahta masasında elinde sigarası nazikçe tuttuğu örümceğin ayaklarından biri dışarıya doğru fırlamış her yanını sarmış içeride yara yapmış üremiş damarlarında bacaklarında göğüslerinde her yanını sarmış ağlarla çevrili vücudunun her yeri ama o umursamıyor hatta memnun halinden sigarasını içmeye devam ediyor bir çekişte örümcekte kayıyor içeriye kahve rengi dişlerinin arasında kayboluyor gülümsüyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta