İnsan doğumu ile başlar ağlamaya..
Çocukken kırılan bir oyuncaktır ağlamaya sebep.
Belkide isteyip alamadığı.
Büyüdükçe ağlamak için o kadar çok neden doğarki.
Yanlışlar,karşılıksız beslenen o büyük sevgiler.
İnsan ağlar, ağladıkca gözlerinden boşalır dertleri.
Ve yine ağlamak için bir şanstır her yeni gün.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




İnsan ağlar, ağladıkca gözlerinden boşalır dertleri.
Ve yine ağlamak için bir şanstır her yeni gün.
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta