"aldanmayın yanımda birileri var, kimse bilmez içinde biri yok..."
Tuğrul Özdemir
Birinden birilerinden uzaklaşırken, birinde birilerinde yanlızlaşırmış insan. Susar, bir yanlızlık arar, belki birilerine kaçar, kalabalık yalnızlıklara sığınırmış insan. Ne yaparsan yap, kaçamazsın, saklanamazsın, kimseye sığınamazsın, yalnızlık seni bulur, istediğin kadar birilerine kaç, istediğin kadar birilerine sığın...İnsan her zaman birini unutamaz, çünkü her zaman birileri birilerini hatırlatır. Herkes unutmuş dersin, herkes unutmuş sanırsın, anlarsın ki gece unutmamış. Başını yastığa koyduğun anda, bir sağa bir sola defalarca döndüğün anda, aklının kalbine savaş açtığı, bedeninin ruhuna isyan ettiği o anda, o en çok uyumak istediğin ama uyuyamadığın o anda, yalnızlık gelir ve seni bulur. Kendi ruhundan üfler sana. Elin kolun bağlanır da kaçamazsın, sığınamazsın birine, birilerine. Biri olsun istersin yanında. Kırdığın, kırıldığın biri. Sarılıp uyuduğun biri...Yanında ağlayabileceğin, gözyaşlarını silecek biri olsun istersin...Yoksun sen...
Tuğrul Özdemir
Tuğrul Özdemir
Kayıt Tarihi : 18.8.2019 00:50:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!