Ağlayan Limon Ağacı Şiiri - Figen Güler

AĞLAYAN LİMON AĞACI

Hayat ona hiç tat vermemiş, hep ekşi bırakmış.
Dertler üstüne katmer katmer gelmiş, akmış.
Yaprakları hüzünle dolu, dalları ince ve yorgun.
Güneş bile dokunamaz olmuş, limonlar solgun.

Yağmur gibi iniyor acıları geceden geceden.
Kökleri derinlerde, kırık bir heceden heceden.
Neden hep ekşi bıraktın tadını sen, ah hayat?
Her limonun kabuğu acı geliyor, sanki bayat.

Damarlarından ekşi nehirler mi dökülüp akıyor?
Göz yaşını saklayan iki çift göz mü sana bakıyor?
Her sararmış limon bir hayal kırıklığına denk düşüyor.
Güneş ışığı acılarını kavurdukça sen nasıl üşüyor?

Ekşi ellerinle mi dünyayı sıkarak bekleyeceksin?
Sen çığlıklarını sessizliğe mi ekleyeceksin?
Ey ressamlara portre olmuş ağlayan limon ağacı,
Doğduğun günden beri nedir bu çektiğin acı?