muhanmmet faruk koca
Çeçenistan’dan göç yollarına düşen bir ana’nın feryatlı gözlerle oğluna seslenişi.
Savaşa hayır diye bağıran yürekleri titreten ana oğlunu çeçenistan'da bıraktıktan sonra vatanını savunması için yazdığı mektubu yaverlere vererek oğluna tez ulaşmasını, ister. Mücadeleci olaylardan sonra mektup oğluna ulaşır. Oğlu da mektubu aldıktan sonra anasına yazdığı mektubu yaverlere vererek gönderir, mektup anasına ulaşmadan oğul şehit düşer.
Oğul anasının mektubunu okumuştur.
Ne şehirler gördüm yıkık dökük ardımda bıraktığım
Yitik çocuklar gördüm,
Alınlarında savaş izleri,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta