Ne kardı,nede kıştı onu inciten,
Yüce dağ başında nasıl ses verirdi;
Gökyüzünde parlayan yıldızlara,
Uçan şahine..
Bocalayan yağmur taneleri onun gözyaşları idi,
Yalnızım diyen insan belki anlardı onu,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta