Hangi sözüm kalbinde yer tuttu unutmadın,
Ne hilemi gördün de akıllıydın yutmadın,
Uykuya düşmez sevgim, sanma ki uyutmadın,
Benim için tatlıydın baldan bile bir bilsen,
Ağlayamıyorum ki göz yaşlarımı silsen…
Minnet etmem sadaka verilen sevgilere,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta