Çoğu insan gibi korktum ölümden
Ölmeden ölmeyi kavrayamadım! ..
Neler geçti neler şaşkın gönlümden
Bir türlü nefsimi bağlayamadım! ..
Oturup bir güzel ağlayamadım! ..
Mala gönül verip dünyaya kandım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beğeniyle okudum kutlarım sizi yüreğinize ve emeğinize sağlık Tebrikler :) +10puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta