Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
(terk edilmekte terk etmekte kalabalıklaşmak mıydı ?) bu mısra çok derinleştirdi düşündürdü nedeni bulunmuş akan gözyaşların aslında o zaman bilimselleştirmek gerek yüreğinizin içindeki sınırsız o renge akışın devamı dileğimle
'Yarasıyla gider
Karasıyla gider terk eden ..Kalemin boyası defterin beyazı masumdu
Dibe çökmüş gölgelerce korkular çoğaltıyordun ..Kayan yıldızları topluyor olmalıydı denizkızları ' çok güzel, harika.. ve giderek de yoğunlaşmış hızlanmış
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta