'ÖMRÜMÜN YETTİĞİ KADAR SENİ SEVERİM'
Bir gün;
Mecbur kalacaksın bana.
Ne uzaklardan 'Gel' deyişim,
Ne sevişlerim,
Ne de, seviyorumlarım olmayacak.
Senin için;
Senden uzak döktüğüm yaşlar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler efendim...galiba ciddi bir ayrılık olmuş..yalnızlık görmesin yüreğiniz...
'Bu pencere,
Bir daha asla açılmayacak.
Çiviledim. ' Kesin kararlı dönüşü yok bu yolun. Tebrikler, zevkle okudum. Sevgilerimle.
Mecazi bir peysajda yüreğin hem kini hem pişmanlığı belki dilemma deyil fakat cok hoş
okuyucunun ancak bikaç defada anlıyabileceği bir ikilem yani sizin ağzınızla deyilde şiir sesiyle okursa anlaşılabilecek bir ikilem. yüreğine sağlık kalemin solmasın. sevgilerimle.
Mükemmeldi şiir ama hoşçakal diye kime diyorsunuz?
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta