Derdimden eriyen yüreğiminkokusunu;
Bir yağmur gibi rüzgarla göz yaşlarımı göndererek
Mezarını suladığım zaman filizlenen susamların
Güneşe dönerek aldığı ışıkla yaydığı kokunun
Yağmurla bütün kabristanı kaplayarak
Buram buram göğe yükseldiği zaman...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta